KANTU BATEN BILA NABIL

I’M SEARCHING FOR A SONG

 

I leave my house, like always

and head towards my old school.

It’s raining 

As I splash through dark puddles…

 

Exploiting my youthful curiosity

and my gentle nature, 

they teach me

right

from wrong.

 

I set myself a goal

on a calendar.

And I’ve wandered ever since

always searching.

I’m searching for a treasure,

I’m searching for a treasure.

 

In my steps, my words,

in my solitude.

In seeing, hearing,

in understanding.

Everything I have is limited.

 

I reveal what is hidden.

May these telltale lines

disappear from my hands.

I’m searching for a song,

I’m searching for a song.

 

My masters and commanders, 

my teachers, 

they may celebrate their victory,

even though 

I broke the mould

 

I set myself a goal

on a calendar.

And I’ve wandered ever since

always searching.

I’m searching for a treasure,

I’m searching for a song.

BITXIKERIA BAT

Bitxikeria bat

eskeini diet

Eta hitz hoiek idazterakoan bezala

Aldi berean edertuko nintzelakoan

 

Nahikoa zenbaitek uko egitea,

Futs gabean biurturik ikusteko

Neure doaina,

Eta neure burua zatarra.

 

Bagiak zabalik marraztutako unea

Iñoiz ailegatu ez zen,

Zer litzateke irudikatu gabe

Begiratu soilik egingo banu?

NEGUKO ARRATSALDE BATEAN

One winter’s evening

you appeared at the door.

Your face grimy yet bright,

You, as bold as you were able.

Playing my harp,

and to ensure its possession,

you made me swear an oath.

 

Txirrita sung

the stories of your grandparents.

How some stole

while others danced.

And every Thursday, on Perkaiztegi Street,

women 

were possessed by devils.

 

And you, hands in pockets, 

and with an evil gaze,

while you were wandering around the market, 

they came across your sister

weeping,

one leg tucked under her skirt.

 

Maybe I’ll see you now

as you come and go.

Telling yarns to those

desperate for dreams.

Singing, guitar in hand.

Maybe…

ZAZPI EIJERA BADITUT

Ene aitak eta amak zutenean jakin Amodiotan ginela biok elgarrekin Engainioz ninduten plazarat ekarri Eta lagun batekin komentuan ezarri.

Zure aita deia hoin gizon krudela Kometuan baitzerauzka, kriminal bat bezala.
Gure amodioa hoztu nahia da Bainan ez du eginen tronpaturen da.

Airera banindi ainera bezala
Ardura nindaite komentuko lehiora, Eta maitiarekin han pasa denbora Bien pena dolorez guk elkar konsola.

MUNDUA NERE AURREAN

Oiñez eta alai irten naiz errege bidera
Osasuntsu, aske, mundua nere aurrean zabaltzen da

Bide luze ñabarrak nahi dudan lekura eramango nau.

Ez dut jadanik ondasuna deitzen Lurra bera nahikoa dut
Ez konstelazioak urbiltzea eskatzen.

Oh bidea zugan sartua naiz, ingurua begiratzean
Ohartu naiz hemen ez zarela zu bakarra

Ohartu naiz ikustezinezkoak ere badirela.

Hemen onhartzearen ikasgai sakona Gozoki bainan tinko,
Kataiatu nahi nauten trabaz askatzen naiz

Eki eta mendebalde nigan daude, Eguerdi eta hegoa ere.

Arrakastarik izan al zuten iraganeko guduek?
Ongi uler ezazu adiskide: garaipenaren ondotik

Ahalegin haundiago baten beharra agertuko da.

EZ HITZIK EGIN

Ez hitzik egin

Ixiltasuna bera hobeagoa denean,

Es deus sinestu

“ez nere eleak deigarriak badira ere”

 

hizkuntzaren jabe egin hintzenean

gezurrak hituen gehien maite,

gero jarrera batzuetatik ihes egin

eta besteetan murgilduaz…

 

Izenak izenak dira

Jakin badakit besterik badela

 

Baina hi espetxe horietan

Giltzapeturik,

Behin eta berriz,

Kanpotik datorkidan

Aginduen zai.

 

Izenak izenak dira

Jakin badakit besterik badela.

IXILUNERIK EZEAN

Lanean ikasi nuen

Haurra zelarik

Giza araudiak

Menperatzearren.

Ezagunaz urruntzearen

Plazerrean
Bide harrigarrietan barna

Abiatu zen.

Helmuga sariak
Ukan beharrean...


Bere denbora preziatua

Ixilunerik ezean!

Bidartean baztertutako

Ume jostakinen begiradez

Oroit ezinean
Galdurik orain.

Garaile izatearen griñak

Itxutu bait zuen...
Bere denbora preziatua

Ixilunerik ezean!

AHAIDE DELIZIUS HUNTAN

 

Ahaide delizius huntan bi berset gei tit khantatü

Ene bizitze mulde gaitza münd’orori deklaratü:

Ihun sos bat ebatsi gabe ez eskandalik txerkhatü,

Hamar urtheren galeretan nahi üken naie sarthü.

 

Bi hilabetez egon niz presu ene emaztiagati,

Ta hura zalenteki etxen ni han nintzanez jelosi;

Bar denboran ere anaiek prozesa jüja-erazi,

En’hunaren juitü nahiz eta ni kundenerazi.

 

Khantore hoiek huntü nütin Ünhurritzeko olhetan,

Errumarat juiten nizala erraiten beitüt hoietan;

Maleruski ni hil banendi bidaje lazgarri hortan,

Ziberuan khanta itzatzie, ene orhoitzapenetan.

© All rights reserved 

Kantaita Enea

  • w-facebook
  • Twitter Clean
  • w-youtube